BELLERIJ:

 We hebben ons weer verbaasd over de belzieke Australiers.  We moesten bij de bank geld overmaken. Dat kunnen ze daar niet doen. Dan moet je in een kamertje gaan bellen NAAR DE BANK! En omdat we dat nog nooit gedaan hebben moet je dat ook weer eerst gaan activeren met een paswoord en daar ook weer voor bellen. Geen idee wat ons paswoord is en we willen eigenlijk niet per telefoon geld overmaken. Gelukkig kan t ook per internetbankieren. Hiervoor hoeft je niet naar een t kamertje om te bellen maar even achter de balie om daar zelf op de computer het geld over te maken. En dan weer terug voor de balie voor de verdere transactie. Hahahahahahah!

 

FLAGMAN: Had ik dit al opgeschreven? Ik heb t wel eens gehad over de happy jolly flagman. Laatst zagen we er eentje die deed zijn werk niet goed. Hij hield het bordje op STOP terwijl wij er wel SLOW langs mochten. Hahahaha dat is het enige dat de flagman moet doen. Het bordje omdraaien. Is dat erg? Dat je flagman bent is misschien heel ontspannend of geestdodend? Maar wat als je een flagman bent die zijn werk niet goed doet? Dat je thuis komt en zegt: ik ben ontslagen want ik draaide mijn bordje niet om....

 

RECLAME: In Australie komt er uiteraard ook veel reclame tussen de teevisieprogramma’s door en tijdens de programma’s. Maar wel veeeeeel vaker dan in NL. Voordeel is wel dat het korter duurt. Helaas is ook hier het geluid van de reclames veel harder dan t programma waar je daarvoor naar zat te kijken. Net als in NL. Alleen in OZ hebben ze werkelijk VRESELIJKE reclames!!! Er wordt dan heel hard geschreeuwd en in een heel rap tempo reclame gemaakt voor een Sale of een Bargain. En dat wordt zo hard gegild en gebruld dat je er niks van verstaat en vreselijk geirriteerd van raakt. Het product komt meestal niet of nauwelijks  in beeld alleen maar tekst; een soort van krantenkoppen. Zwarte letters met rode achtergrond of gele letters met blauw.  En op t laatst wordt er dan nog een hele rits Australische plaatsen genoemd waar deze winkel te vinden is. Meestal met kleine lettertjes die voorbij flitsen benadrukt. No way!

 

HET MILIEU: Ook hier wordt afval gescheiden. We hebben hier  3 bakken in de tuin eentje voor  recycling: papier, karton, plastic melkflessen en blikjes. Eentje voor  garbage: al het overige afval.  En eentje voor  green waste: de groente fruit tuinbak dus.

SPEELTUINEN EN OPNBARE TOILETTEN:  In Australie heb je haast overal in ieder dorpje of stadje een park of een botanical garden met daarin een speeltuin. Deze zijn eigenlijk altijd goed verzorgd, netjes , zonder graffiti en nooit stuk. De jongens kunnen daar lekker hun energie kwijt en zijn er gek op. Openbare toiletten die zijn ook overal te vinden. In t bos, in t park, in de mall. Eigenlijk ook altijd keurig en netjes. Aleen is het in Australie weer niet altijd even gebruikelijk dat in openbare gebouwen (denk bibliotheek) of eet/drink gelegenheden (denk subway)een w.c. is. Maar dat is dan ook niet nodig.

ZONDAG. Op deze dag zijn een heleboel winkels gewoon de hele dag open. Vooral de grote supermarkten maar ook wel andere winkels. We gingen pas naar Queenscliff Er zijn daar 3 kerken op een rij. De eerste heeft een Opshop de tweede een bookshop en  de derde een cafe en biergarden. Ze zijn alledrie (op zondag) geopend. Heel gewoon.

 

 

30-12-07

We zitten in Traralgon. Een lang verhaal, maar we moesten na 10 dagen in een prachtig vakantiehuisje in Portarlingon daar weg omdat alles met de feestdagen helemaal vol zit. (zo ook ons huisje)De Bellarines vol, de Great Ocean Road hoef je dan ook niet te proberen dus zijn we met de ferry van Queenscliff naar Sorento gevaren (mooie tocht) waar je ook niet hoeft te zijn omdat alles vol is, dat wisten we wel, en zo landinwaarts. En zo kom je dan na een hele dag zoeken in Traralgon. We kunnen hier gelukkig langere tijd blijven en de jaarwisseling doorbrengen. Met een goede airco en zwembad en dat is wel nodig want het wordt morgen 41 graden.

We’re now in Traralgon. We had to leave Portarlington because everything is booked these days. So is the Great Ocean Road and the Mornington Peninsula, we know but we travelled further east and not along the coastline, knowing that we had no chance finding a place to stay over there. And we didn’t until we arrived in this area. Not exactly what we had in mind but there are a few national parks over here, and we’ve got airco and a swimmingpool. Which is good because tomorrow its going to be 41 degrees.

We blijven hier waarschijnlijk nog even totdat we in ons nieuwe huis kunnen in Bacchus Marsh! Oftewel: The Marsh!

We hebben een mooi huisje daar gevonden. Groot genoeg en zelfs met een zwembad maar dat mogen we niet gebruiken vanwege de waterrestricties BUMMER! En the Marsh is prima gelegen tussen Ballarat, Geelong en Melbourne in. Er is een treinverbinding naar eerst en laatstgenoemde plaats. Het ligt heuvelachtig en er zijn boomgaarden omheen waar je o.a. zelf je eigen fruit kunt plukken.  Er zijn 3 primary schools en we hebben er al eentje voor de jongens op t oog.

We hebben erg veel geluk gehad. Bij de eerste huizenbezichtiging die dag waren 4 andere gezinnen aanwezig en bij dit huis wel 7 andere gezinnen. We liepen met zijn 30-en door t huisje. Want haast iedereen had zijn kinderen ook bij zich. Wat blijkt? Zijn wij t geworden omdat de eigenaar uit NL komt! Boffen!!!!Dezelfde dag dat we dit bericht kregen ging Olavs kies eruit (wisselen) Dubbel feest!

 

We will probably stay here for a while until we can move into our new home. YES we’ve got one! In The Marsh (Bacchus Marsh) In the middle of Ballarat, Geelong and Melbourne. We even got our own swimmingpool. But we are not  able to use it because of the waterrestrictions (3A) BUMMER!

 

We zitten wederom in omgeving Geelong. Hebben veel moois gezien in de Victorian Alps en mooie wandelingen gemaakt in Bright. Maar we werden onrustig en zijn nu echt toe aan onze eigen plek. En nu zijn we actief begonnen naar t zoeken van een huurhuisje. Ondertussen zoeken we ook weer een nieuw tijdelijk onderkomen want door de kerst is alles 2x zo duur geworden en 2X zo druk vanwege de aankomende zomervakantie. We zullen weer moeten verkassen.

Tussendoor hebben we de You Yangs beklommen. Mooi uitzicht over de omgeving!

We hebben slingers gekocht om in onze cabin op te hangen. Een kerstboom is te groot om in ons autootje steeds mee te sjouwen.

Olav maakt prachtige tekeningen. Sven knutselt vanalles van papier. Maakt vliegtuigjes en peper en zout stelletjes en maakt van zijn bed iedere dag een andere hut. Er is een airhockeyspel op deze camping en daar zijn ze weg van. Ze kunnen als de beste wandelen en genieten daar ook van. Sven zag in de You Yangs steeds als eerste een hele hoop hagedisjes.

Ze kunnen alletwee het Engelse alphabeth al goed en aardig tellen in t Engels. Maar ze lezen ook regelmatig in t Nederlands. Sven is al een heel eind in Vos en Haas. Olav leest veel in zijn handboek voor ridders. En hij luistert graag naar zijn mp3 speler.

 

Helemaal vergeten te vertellen dat we nog een overstroming hebben gehad in ons huisje te Portarlington een aantal dagen geleden. Martin zat te computeren en Olav te tekenen, Sven peper en zoutstelletjes te vouwen en ik zat daarnaast. Toen Martin het ineens door had. Toen wij keken was de hele woonkamer al onder water en stroomde het tegelijkertijd met grote golven onze en Olavs slaapkamer in. Alleen Svens slaapkamer bleef gespaard. We hebben alles wat water kon absorberen op de grond gegooid en barierres voor de slaapkamers aangelegd. Het leek dweilen met de kraan open maar die hadden we natuurlijk meteen dicht gedaan. Het water kon geen kant op want de drempel was te hoog. 

Hoe dat kan? Ik deed namelijk de was. En had de wasmachine aangezet. Zo'n geweldige bovenlader waar je kleren viezer uitkomen dan erin gaan en als het een beetje meezit ook nog onder de pluisjes zitten. De slang van deze wasmachine lag in een wasbak daarnaast. Ze hebben hier ook nog niet gehoord van een gat bovenin je wasbak zodat als je teveel water pakt het water via dat gat wegloopt en je bak niet overstroomd. En wat bleek? Ik had de wasmachine dus aangezet terwijl de stop nog in de wasbak zat. En ookal was t een zuinige wasmachine met 3 of 4 sterren. Er komt nog ongelofelijk veel water uit zo'n ding!!!!! Het leuke was dat we gelukkig alles hebben kunnen opdweilen en we een prachtig schone vloer eraan over hielden en ik vervolgens alle handdoeken lekker mocht uitwassen.. met de wasmachine. Pwaapwaapwaaaaa

Vandaag uit Sale vertrokken. Gisteren aardig wat regen gehad, vandaag schijnt de zon. Eerst op weg naar Bairnsdale. Dat blijkt een verrassend leuke plaats. Het ligt en vlakbij de oceaan en redelijk dicht bij de Great Alpine Road. En ziet er erg leuk en gezellig uit!!! Verder gereden via de great alpine road. Eerst naar Omea, een heel stuk door bergen en langs een rivier. Daarna gaan we stijgen tot Mount Hotham een van de hoogste plekken van Australie. Prachtige vergezichten. En heel erg hoog. Dit is s'winters het skigebied! En nu redelijk verlaten. Maar onderweg zien we nog iemand oranje palen schilderen (die daar staan voor als er dikke pakken sneeuw liggen en je moet weten waar de weg loopt). En we komen ook ergens in de middle of nowhere een (happy jolly) flagman tegen. want er wordt aan de weg gewerkt. De man kijkt erg blij dat hij zijn bordje "slow" voor ons omhoog mag steken.

Uiteindelijk zijn we in Bright beland. Het wemelt van de campings en de motels. Maar ze zitten bij lange na niet vol. Na wat zoeken hebben we een Big 4 gevonden en weeral wireless internet acces. Deze keer onbeperkt. Vandaar nu alweer een bericht van ons. We blijven hier een paar nachten. En hopen hier mooie wandelingen te kunnen maken.

 

En toen hadden we ineens, voor t eerst een camping gevonden met wireless internet acces. Dus tijd voor een update!!!!

 

27 november tm 6 december

27-11-07

In Shepparton hebben we onze Medicare grotendeels geregeld. Via Seymour en Yea (Goulburn valley) naar Healesville gereden. Allemaal hele leuke plaatsen. En het laatste stuk (via Alexandra) gaat door het regenwoud (Yarra ranges )! Prachtig. Sinds lange tijd weer een gebied gezien waar t groen is en waterrestrictie nr 1.

In Healesville blijven we 6 nachten op een prachtige camping. De eigenaren hebben t 9 jaar geleden gekocht en opgeknapt en pas een prijs gewonnen voor best opgeknapte camping van Victoria. Ze runnen het met zijn tweeen. Onze cabin is gloednieuw , heel groot en tegenover t speeltuintje een basketbalkorf en zwembad. Wat een luxe!

De dag daarna gaan we een rondje t gebied verkennen. Willen we hier echt wonen? Zijn er huizen te huur? Wat voor een huizen, hoe duur? Hoe is de weg naar Melbourne is dat te doen als je daar werk hebt en hier woont?

De komende dagen doen we even rustig aan.

De jongens basketballen en gaan zwemmen in t ijskoude zwembad dan douchen om warm te worden. We hebben een dvd speler( een Conia) in de cabin en niks geen regiovrijetoestanden want hij pakt gewoon onze meegenomen dvd's net als onze laptop overigens die ook niet regiovrij zou zijn. Dus kunnen de jongens op de bank een nieuwe film kijken die ik voor ze had meegenomen van Airbuddies. We gaan een keer naar de Hedgend Maze in healesville. Een doolhof. Sven loopt zo snel voorop dat ik soms ook niet meer weet waar ik al geweest ben. Olav blijkt een goede gids.

1-12-07

Vandaag hebben we de weg tussen Healesville en Warburton gereden. Over de Mount Donna Buang. Prachtige weg door het regenwoud. En wat zien we ineens midden over de weg lopen? Een lace monitor!!!!! De jongens zijn razend enthousiast. Sven vind de weg door het regenwoud ook mooi en zegt dat hij dit de tot nu toe meest mooie plek van Australie vindt en hier wel wil wonen. Bovenop de berg is een uitkijktoren die we beklimmen. heel hoog zijn we nu je zou de oceaan en Melbourne moeten zien liggen maar het is geen heldere dag toch is het prachtig. Beneden zien we op de stenen een paar lizzards.

Onderweg komen we ook langs een rainforest gallery. Een prachtige wandeling door het honderden jaar oude bos. Even terug in de tijd.

Dan rijden we verder naar Warburton. We lopen naar t museum/touristinfo en kijken daar 10 min op internet, heel duur en heel trage computer. De jongens krijgen daar een mini plastic platypus (Sven) en echidna Olav). Dan naar een restaurantje van een pool. The polish Jester. Martin verteld later dat dit restaurant in de Lonely Planet staat: It's pronbably best to give the food here a miss, but the bright orange Jester, run by a Polish family, is a ripper spot to fuel up some Polish lagers and have a chinwag with the chattery owners. Dat komt aardig overeen met onze ervaring we weten binnen de kortste keren alles over de pool en zijn vrouw Ook hun dochtertje en babydochtertje zijn niet verlegen. De jongste klautert bij ons aan tafel op een stoel en komt er bij zitten. De oudste speelt hide and seek met Olav en Sven.

De dag daarna treed Lionel Richie op in Healesville. We merken er niet veel van behalve dat de camping vol zit. Maar desondanks blijft het een erg rustige camping.

We gaan naar Healesville sanctuary, een opvang voor inheemse dieren. De tasmanian devil laat zich helaas niet zien maar we zien wel de platypus! En natuurlijk echidna's koala's dingos' etc. Er lopen veel ibissen los rond haast een plaag zoals wij in NL mussen bij terrasjes hebben zitten.

3-12-07

Vertrek uit onze prachtige cabin te Healesville..we weten nog niet wat ons die dag te wachten staat. Eerst Melbourne door. Hier doen we ruim 2 uur over als het niet langer is. Veel te lang in ieder geval. Maar het schiet niet op met al die stoplichten en bewegwijzering die sterk aan die in Belgie doet denken. Namelijk dat de richting pas staat aangegeven als je ergens voorbij bent . Maar het is nog erger. Ze geven ook alleen maar de richting naar het centrum van melbourne aan en allerlei onbekende wijken. Nergens een bordje naar Geelong of Ballarat. Eindelijk aangekomen bij de Bellarines gaan we langs wat real estate agency's. Daarna door naar Portarlington ook daar zien we vlak voor we een camping naderen nog een realestate agent. En deze heeft behalve de gewone rentals ook Holidayrentals; vakantiehuisjes dus. Misschien iets om eens te proberen; misschien is zoiets wel beter dan een cabin op een camping waar 't vaak de vraag is wat je aantreft. Alhoewel we inmiddels wel geleerd hebben om de cabins van te voren te bekijken. Dat helpt!

Martin gaat naar binnen en de vrouw weet ons te vertellen dat in dit seizoen ,zomer in de Bellarines, de cabins op campings erg aan de prijs zijn. het klinkt ons erg aannemelijk en de prijzen van de holidayrentals zie er goed uit. Vooral als je dan bedenkt dat je dan een normaal huis hebt met b.v. 3 slaapkamers, een tuintje en vaak minder lawaaiige buren dan op een camping. We krijgen een lijst mee en gaan voor de zekerheid 4 rentals die ons leuk lijken bekijken. Ieder huisje wat we zien is leuker dan de vorige. De laatste heeft ook nog een een geweldig uitzicht over de Port Philip bay. Je kijkt zo uit op de skyline van Melbourne als het een beetje helder weer is. we rijden terug naar de real estate en krijgen de sleutel van t laatste huisje. We moeten nog even wachten want de schoonmaakster zal nog even kijken of t schoon is. Martin wacht in de real estate agency terwijl er een heleboel papieren moeten worden ingevuld en ik wacht met de jongens voor de zoveelste keer in de auto. We worden moe maar er staat ons in ieder geval een leuk huisje te wachten. We kunnen er 7 nachten blijven en ondertussen de huizen in/en de omgeving bekijken.

Op naar the Esplanade 123, maar hoe mooi en idyllisch het huisje er van buiten ook uitziet van binnen is het een grote tegenvaller. Wat een ouwe sannie! Alles is oud en vies, heel vies en smerig en half vergaan kapot en verrot en ga zo maar door. We proberen er doorheen te kijken, we gaan zelfs 2 uur lang alles schoonmaken zelfs de potten en pannen die aangekoekt zijn. Maar we worden er niet vrolijk van (zoals de smaakpolitie zou zeggen).

De volgende dag om 9 uur staan we bij de realestate voor de deur met zijn allen en doen we ons verhaal. Eerst wil ze ons aanbieden het huis schoon te maken. Maar Martin verteld haar: its no use! Dat we gisteren 2 uur schoongemaakt heben en dat het nog steeds filthy is. We krijgen de sleutel om een van de andere huisjes die we gisteren zagen te bekijken. Ja we hebben er weer van geleerd. Eerst zien! Dan geloven! ( als we er nu nog een keer intrappen zijn we echt stom)

Het huisje ziet er 200 % beter uit als de vorige. We besluiten het te nemen.

 

5 december: 1 maand in Australie en SINTERKLAAS!!!!

Het is een gezellige dag we wandelen langs lake Connewarre (midden van de Bellarines) Thuisgekomen vinden we tot onze verbazing het pakketje dat we in Nathalia van Sinterklaas hebben gekregen op de tafel. Er zitten nu geen 4 kadootjes meer in maar nog veel meer en er liggen ook nog een heleboel kadootjes omheen. Hoe kan dat nu? Sven denkt dat ze over t hek geklommen zijn. S'avonds is het hier 10 uur eerder dan in Nederland : PAKJESAVOND!!!!

We moeten deze week in Geelong ons taxfile number ophalen en langs de garage waar we onze auto hebben gekocht etc. vanalles regelen dus. Verder bekijken we hoe t is om op de Bellarines te wonen. Langs real estates en plaatsjes om te kijken welke voorzieningen ze hebben en welke scholen.

Maandag vertrekken we uit Portarlington. Dan gaan we weer terug naar de oostkant van Melbourne en daar nog verder kijken richting Moe en dan weer naar boven wellicht naar de snowy mountains.

Oja nog helemaal vergeten te vertellen dat ik sinds een week of 3 mijn registratienummer van Victorian Institute of Teaching heb!!!

 

10-12-2007

En inmiddels is het dus maandag en hebben we alle moois op de Bellarines gezien en een groot stuk great Ocean Road gereden, weer 5 wilde koala's gezien en zwart met gele cockatoos. En vandaag uit Portarlington vertrokken en in Sale geeindigd. We gaan morgen richting Victorian Alps denken we en over een of twee weken zal t wel weer terug naar Geelong zijn om dan echt iets te gaan huren.

 

 

nou heel even een berichtje dan maar want de memorystick pakt hier helaas niet. We zijn op de bellarines geweest sinds de laatste keer en nu weer aan de oostkant van melbourne op de weg naqr Traralgon en dan de alps in.

Dat is t volgende keer meer!

Groeten